WOW NFZ logo Wielkopolski Odddział Wojewódzki Narodowy Fundusz Zdrowia

  • A
  • A+
  • A++

Komunikaty dla Świadczeniodawców

Komunikaty dla świadczeniodawców

Artykuł archiwalny nr: 15863 z dnia 14 sierpnia 2020Drukuj

Czasowe zaprzestanie działalności leczniczej - warunki [A]

W związku z powtarzającymi się pytaniami Świadczeniodawców dotyczącymi czasowego zaprzestania działalności leczniczej Wielkopolski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia przedstawia poniższą informację.

Procedura czasowego zaprzestania działalności podmiotu leczniczego uregulowana została w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295 z późn. zm.).

Zgodnie z przepisem art. 34 ust. 1 ww. ustawy podmiot leczniczy wykonujący działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne może, w zakresie świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, na okres nieprzekraczający 6 miesięcy, zaprzestać działalności leczniczej całkowicie lub częściowo, w zakresie jednej lub więcej jednostek lub komórek organizacyjnych zakładu leczniczego tego podmiotu związanych bezpośrednio z udzielaniem tych świadczeń.

Czasowe zaprzestanie działalności podmiotu leczniczego wymaga zgody Wojewody Wielkopolskiego. Wydanie zgody lub jej odmowa następuje, w drodze decyzji administracyjnej, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku. Wojewoda, przed wyrażeniem zgody, zasięga opinii Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.

Dodatkowo art. 34 ust. 8 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej przewiduje również sytuacje, w których zaprzestanie działalności:

  • spowodowane jest siłą wyższą lub
  • wynika z decyzji podjętej na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z powyższym przepisem kierownik podmiotu leczniczego zobowiązany jest poinformować  wojewodę o czasowym całkowitym lub częściowym zaprzestaniu działalności spowodowanym siłą wyższą, w terminie 3 dni roboczych od dnia zaistnienia okoliczności powodujących jej zaprzestanie.

Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwem „siła wyższa” to ogólne określenie przyczyny sprawczej zdarzenia o charakterze przypadkowym lub naturalnym (żywiołowym), nie do uniknięcia, takiego, nad którym człowiek nie panuje, a więc zdarzenie, które musi mieć charakter zewnętrzny, a jego źródło musi znajdować się poza działalnością podmiotu leczniczego.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że problemy kadrowe podmiotu leczniczego, korzystanie z uprawnień pracowniczych (takich jak wypowiedzenie umowy, zwolnienie lekarskie itp.), problemy natury organizacyjno-prawnej, awaria sprzętu medycznego czy trudności ze znalezieniem kadry do pracy, nie mogą być potraktowane jako siła wyższa. Nadto wystąpienia określonego stanu chorobowego (także nowej choroby zakaźnej) nie można uznać za wystąpienie siły wyższej uzasadniającej czasowe (całkowite lub częściowe) zaprzestanie prowadzenia przez podmiot działalności leczniczej.

Przypomnieć w tym miejscu należy, że głównym zadaniem podmiotów leczniczych jest podejmowanie działań na rzecz poprawy i ochrony stanu zdrowia ludności poprzez zorganizowanie i prowadzenie działalności leczniczej w taki sposób, by zapewnić właściwą dostępność i jakość udzielanych świadczeń i to również w okresie stanu zagrożenia epidemicznego czy stanu epidemii.

źródło: Wydział Organizacyjny

125
130
Wielkopolska Izba Lekarska
Okregowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Poznaniu
Główny Inspektoriat Farmaceutyczny
eWUŚ
Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Poznaniu
Narodowy Program Ochrony Antybiotyków
Ratownictwo Medyczne
Akademia NFZ
Wielkopolska Okręgowa Izba Aptekarska
Liczy się każdy oddech
Poznańskie Pudełko Życia
Poszkodowani w misjach
ENED
Statystyka JPG
Placówka zdrowia przyjazna kombatantom
ePUAP
Komunikaty dla uzdrowisk
158